به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خبرآنلاین، حکم اعدام آرمان عبدالعالی، کودک_مجرم که پیشتر از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، برای بار دوم در دیوان عالی کشور تایید شد.
آرمان در جلسه دادگاه منکر قتل غزاله شده و گفته بود: “من آن زمانی بچه بودم. اشتباهات زیادی کردم، اما قتلی مرتکب نشده ام”.
آقای عبدالعالی، پیشتر به دنبال صدور قرار قبولی اعاده دادرسی، در تاریخ ۲۲ شهریور سال جاری در شعبه ۵ دادگاه کیفری استان تهران محاکمه و مجددا به اعدام محکوم شد.
پیشتر وکیل متهم با توجه به اینکه جسد مقتول پیدا نشده و همچنین با طرح این موضوع که خانواده غزاله چند ماه بعد از ماجرای قتل دخترشان از دانشگاه برای وی مرخصی تحصیلی گرفته بودند، موکلش را بیگناه دانست و درخواست اعاده دادرسی داد و در نهایت این درخواست از سوی قضات دیوان عالی کشور پذیرفته شد.
این درحالی است که پدر و مادر غزاله درباره موضوع گرفتن مرخصی تحصیلی برای دخترشان گفته بودند: “با توجه به اینکه هیچ سرنخی از جسد دخترمان پیدا نکردیم و امید داشتیم شاید دخترمان زنده باشد، با همین تصور از دانشگاهش یک ترم مرخصی گرفتیم”.
گفتنی است که پیشتر حکم اعدام آرمان عبدالعالی، کودک مجرم محبوس در زندان رجایی شهر که قرار بود سحرگاه روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸، در زندان رجایی شهر اجرایی شود، با اخذ مهلت یک ماهه اولیای دم مقتول متوقف شده بود. بهگفته حسین شاملو احمدی، وکیل مدافع این کودک مجرم، «خانواده غزاله شکور به آرمان یک ماه فرصت دادند تا به شبهات این پرونده پاسخ دهد».
آرمان عبدالعالی متهم است در سال ۹۲ در حالی که کمتر از ۱۸ سال داشته، دوست دخترش غزاله شکور را به قتل رسانده است. گفته میشود او پس از بازداشت و در مراحل بازجویی به قتل غزاله اعتراف کرده و گفته بود “من بخاطر عشق زیادی که به غزاله داشتم و او از ازدواج من با خودش امتناع میکرد، او را هل دادم و غزاله به قتل رسید”.
آرمان عبدالعالی بعد از آن اما اعتراف میکند که چنین کاری نکردم و منکر قتل میشود.
پس از طی مراحل پرونده و در حالی که غزاله همچنان ناپدید است و پیکر او نیز پیدا نشده، دادگاه آرمان را به اعدام محکوم کرد و پرونده به دیوان عالی کشور و سپس به دادگاه تجدیدنظر ارجاع داده میشود و نهایتا پس از شش سال حکم اعدام آرمان در دیوان عالی کشور تایید شد.
هر کس حق دارد که از آزادی فکر ، وجدان و مذهب بهره مند شود .این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و ایمان می باشد و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است . هرکس می تواند از این حقوق یا مجتمعاً به طور خصوصی یا به طور عمومی بر خوردار باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر